Bu soru şöylede sorulabilir ‘eski Türkiye mi? Yeni Türkiye mi?’ benim tercihim yeni Türkiye dolayısıyla yeni bayramlardır.
Eski bayramlarda daha mutluydum bu bir gerçek, olmayan şey çok, olan şey azdı. Yeni (kıyafet, ayakkabı vs.) çok çok azdı. Çoğunlukla kıyafetlerden sadece birisi yeni olurdu, diğerleri eski. Ama tek yeni bizi havalara uçurmaya yeterdi. Mantar tabanca, geceye değin süren oyunlar unutulmaz güzel anlar geçirirdik. Ama yaşınız ilerleyip ihtiyaçların sayısı, çeşidi artınca eski bayramları aramaz olduk. Ben yeni bayramları daha çok seviyorum.
Yeni bayramlarda ekonomik gelişme, artan üretim miktarı yeniye ulaşmayı kolaylaştırdı, bir çocuğun tepeden tırnağa yeni kıyafetler giyinmesi çok zor değil artık. Çocukların, gençlerin ve hatta yetişkinlerin bayram günlerinde hoşça vakit geçirebileceği birçok alternatif etkinlik var. Teknolojik gelişmeler, sınırları kaldırdı, mesafeleri sıfıra indirdi. Bu muazzam gelişmeler hayatı kolaylaştırdığı gibi, bayram, tatil ve boş zaman gibi anların kolayca doldurulmasını sağladı. Şimdi, bayramlarda hem büyükler ziyaret edilip hem de birkaç saat sonra tatile çıkabiliyoruz. Daha çok yeni yer görüyor, daha farklı lezzetlerin tadına bakabiliyoruz. Bütün bunların yanında insanlar kendilerine de zaman ayırabiliyorlar…
Eski bayramlar sürekli bir yokluk içinde geçen sıradışı günlerdi, mahallede köyde yeni kıyafeti tam alan birkaç çocuk ancak olurdu, onlarda öğretmen çocuğu filan olurdu. Buna rağmen çocuklar çok eğlenir güzel anılar biriktirirdi. Gece vaktine kadar süren oyunlar, zar zor biriken bayram harçlığı bu harçlıkla alınan dondurmaların, gazozun tadı yok artık…. Gazozun mu tadı değişti bizim tadımız kaçtı bilen yok? Galiba ikincisi oldu…
İki bayramın muhasebesini yaptığımda yine de yeni bayramları tercih ediyorum. Çağın ruhu bizlere inanılmaz fırsatlar sunuyor, bu fırsatları değerlendirip anı yaşamak, bayramlarda tıpkı eskiden olduğu gibi mutlu olmak bizim elimizde, bunu fark etmemiz bile yeni zamanların armağanı… Haydi, bayram yerine…
Mutlu sağlıklı bayramlar.
Mehmet Ali İlkaya 